چهارشنبه, 25 مرداد 1396

فرم ورود به سايت

سه شنبه, 19 فروردين 1393 ساعت 09:22

آیت الله سید محمدتقی معصومی اشکوری

نوشته شده توسط 

سید محمدتقی حسینی اشکوری ابن محمدعلی ابن معصوم ابن میر جعفر ابن سید محمد ابن میر محمدسعید ابن میر سنجر نسامیر کوهی دیلمی (زنده در حدود 1050ق)؛ از علماء و عرفاء و اوتاد عصر خود بود. جد وی ابتداء در روستای نسامیر دیلمان استان گیلان می زیست و سپس به روستای کیا رمش بخش رحیم آباد رودسر استان گیلان که به منطقه اشکور (اشکورات) معروف است، رفت.
سید محمدتقی اشکوری در سال 1311ق/ 1273ش چشم به جهان گشود و در سال 1323ق به عراق سفر کرد و مشغول تحصیل علوم دینی شد و در سال 1348ق به وطن بازگشت. کتاب «دو چوب و یک سنگ» که یک کتاب جنگ بوده و حالت کشکولی دارد، را در سال 1353ق نوشت. این کتاب با نام کامل آن «دو چوب و یک سنگ: مشتمل بر تقریرات مهمه و قضایای شیرین و حاوی معانی شامخه و بلند»، اولین بار در 159 صفحه در سال 1341ش در قم به چاپ رسید و سپس دوباره با ویرایش محمد مهدی مرتضوی لنگرودی و گردآوری جعفر سعیدی دو جلد در یک مجلد در سال 1383ش در تهران به توسط نشر سایه منتشر شد.
از نصایح اوست:
در ساعات زندگانی خود مواظب باش، بسا عبادت های انسانی در اثر خوشحالی است که در قلب خطور می کند و بسیار شباهت دارد به آرزوی اخروی، در حالی که از امور دنیاست. وی هم چنین معتقد است که محرمانه کاری با خدا مطلوب حق تعالی بوده و باعث استجابت دعا است.
آیت الله سید محمد تقی معصومی اشکوری، عمر کوتاهی داشت و در سال 1356ق/ 1316ش چشم از جهان فرو بست و پیکرش بعد از انتقال به مشهد، در بوستان بهشت خیابان شهید مفتح (گورستان گلشور طلاب) این شهر به خاک سپرده شد. مدفن وی امروزه مزار عام و خاص است.

*منابع:
معصومی اشکوری، محمدتقی، دو چوب و یک سنگ، ص 111؛ جلالی، غلامرضا، «معصومی اشکوری، محمدتقی»، مشاهیر مدفون در مشهد و حومه، ص272-273؛ ارگانی حائری، محمود، خاندان ارگانی، ص154- 155؛ «دو چوب و یک سنگ»، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، www.opac.nlai.ir ، تحقیقات میدانی.

 

بازدید 650 بار آخرین ویرایش در سه شنبه, 19 فروردين 1393 ساعت 09:27